Płaszczyzna zgryzu (wzajemne ustawienie zębów szczęki i żuchwy) jest głównym czynnikiem indukującym ustawienie głowy żuchwy w stawie skroniowo-żuchwowym. Z tego względu każde leczenie stomatologiczne, ingerujące w tę relację, powinno zostać poprzedzone badaniem stawów skroniowo-żuchwowych. Jeśli w stawach nie ma żadnej dysfunkcji, a głowy żuchwy ustawione są centralnie, nie ma niebezpieczeństwa zainicjowania problemów, zmianą zgryzu.

Jeśli jednak dysfunkcja jest obecna, ale np. nie daje jeszcze objawów, zmiana relacji zębów szczęki do żuchwy, może być powodem pojawienia się dolegliwości. Sytuacjami kiedy szczególnie wskazana jest kontrola stanu SSŻ jest planowane podjęcie leczenia ortodontycznego oraz protetycznego.

Jeśli badanie stawów wykaże jakiekolwiek nieprawidłowości w ich funkcjonowaniu, należy przed rozpoczęciem leczenia stomatologicznego, podjąć fizjoterapię mającą na celu ustabilizowanie stanu stawów. W przypadku gdy taka kontrola i ewentualne przygotowanie stawów do leczenia, nie zostanie podjęte, może to skutkować pojawieniem się objawów dysfunkcji, bądź wytworzeniem takiej dysfunkcji. Zdarza się nawet, że kilka lat po przeprowadzonym leczeniu ortodontycznym, konieczne jest jego powtórzenie, ponieważ wada zgryzu nawraca z powodu początkowego nieprawidłowego ustawienia stawów skroniowo-żuchwowych. Często również nieprawidłowo dobrana proteza zębowa bądź nawet pojedyncza korona może być przyczyną wystąpienia dotkliwych bólów głowy.

Dlatego każdorazowo, przed podjęciem leczenia ortodontycznego, bądź protetycznego funkcja stawów skroniowo-żuchwowych pacjenta, powinna zostać skontrolowana.